Lawson Rollins

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Βόρεια Καρολίνα των ΗΠΑ. Ήδη στα οχτώ του χρόνια είχε ασχοληθεί με τη μουσική και έπαιζε ντραμς. Αλλά κάπου εκεί στα μέσα της εφηβείας του ανακάλυψε τις ηχογραφήσεις του μεγάλου δάσκαλου και δεξιοτέχνη της κλασικής κιθάρας Andres Segovia. Ακαριαία τον κατέλαβε τέτοιο πάθος για την ισπανική κιθάρα που παραμέρισε το πρώτο του όργανο και αφιερώθηκε στην εκμάθηση της μουσικής των μεγάλων ισπανών συνθετών, που είχε κάνει δημοφιλή ο Segovia. Γρήγορα ανέπτυξε έναν ιδιαίτερο προσωπικό τρόπο έκφρασης στην κιθάρα, που χαρακτηρίζεται από την επιδεξιότητα στους δακτυλισμούς. Τον τρόπο αυτό χρησιμοποιεί ακόμη και σήμερα.

Εκεί γύρω στα είκοσί του χρόνια η έντονη αίσθηση του ρυθμού που διέθετε, η ικανότητά του να συνθέτει και η αγάπη του στον αυτοσχεδιασμό, τον απομάκρυναν απ' το κλασικό ρεπερτόριο και τον οδήγησαν προς τους ρυθμικά σαγηνευτικούς τρόπους της λαϊκής ισπανικής μουσικής καθώς και στην ελευθερία αυτοσχεδιασμού που πρόσφεραν η latin jazz και η νοτιοαμερικάνικη μουσική. Έτσι, σύντομα ανέπτυξε το δικό του μοναδικό στυλ, έναν συνδυασμό salsa, latin jazz, blues, samba, bossa nova, flamenco και κλασικής μουσικής, που υπογραμμιζόταν από την ευδιάκριτη και σπινθηροβόλα τεχνική του επάρκεια.

Το 1998 τον βρήκε στην Washington, D.C., όπου μαζί με τον κιθαρίστα Daniel Young σχημάτισαν το ντουέτο Young & Rollins. Έπαιξαν μαζί κι αφού τράβηξαν την προσοχή της τοπικής μουσικής σκηνής, εξέδωσαν το πρώτο τους άλμπουμ με τίτλο "Salsa Flamenca". Ακολούθησαν τα "Sevilla" (2001), "Esperanza" (2005) και "Mosaic" (2006). Επίσης κομμάτια τους συμπεριλήφθηκαν σε άλμπουμ-συλλογές, όπως το "Gypsy Spice: Best of New Flamenco" (2009).

Το 2007 εγκαταστάθηκε στο San Francisco αποφασισμένος να κυνηγήσει το όνειρό του να γίνει σολίστας. Πλαισιωμένος από μια πλειάδα έθνικ μουσικών κυκλοφόρησε το 2008 το άλμπουμ "Infinita", που έδωσε τρία singles: το "Cafe Jobim", το "In Motion" και το ομώνυμο με το άλμπουμ κομμάτι, "Infinita".

Τελευταία του δουλειά είναι το "Espirito" (2009), ένα ταξίδι από την Ινδία -όπου έχει τις ρίζες της η κιθάρα- ως τον Νέο Κόσμο, όπου συμπράττουν διακεκριμένοι εκπρόσωποι της έθνικ μουσικής. [Δείγμα εδώ]

ΠΗΓΗ : lawsonrollins.com . Η εικόνα είναι από εδώ.

Cavatina

Αρχικά γραμμένη το 1970 για πιάνο, αυτή η σύνθεση του Stanley Myers έμελλε να γίνει διάσημη και να αγαπηθεί πολύ.

Κατά προτροπή τού διάσημου κλασικού κιθαρίστα John Williams (μαθητή τού Andres Segovia) ο Myers μετέγραψε το κομμάτι για κιθάρα και ο Williams το ηχογράφησε. Μετά από αυτή τη μεταμόρφωση, το κομμάτι χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στην ταινία "The Walking Stick" (1970). Το 1973 η τραγουδίστρια της τζαζ και ηθοποιός Cleo Laine τού πρόσθεσε στίχους και ηχογράφησε το τραγούδι "He Was Beautiful" με τη συνοδεία τού John Williams.

Ωστόσο, το κομμάτι έμελλε να γίνει διάσημο με την κατά Williams οργανική εκδοχή του, όταν χρησιμοποιήθηκε ως το βασικό μουσικό θέμα της ταινίας τού Michael Cimino "Ο Ελαφοκυνηγός" (The Deer Hunter, 1978). Αυτή η εκτέλεση μπήκε στο top 20 της Μεγάλης Βρετανίας το 1979 μαζί με δύο ακόμη εκτελέσεις του: μία οργανική από τους The Shadows παιγμένο με ηλεκτρική κιθάρα και μία με τη φωνή τής Iris Williams (απλή συνωνυμία με τον κλασικό κιθαρίστα) πάνω στους στίχους τής Cleo Laine.

ΠΗΓΗ : Wikipedia