Όχι, μην τρομάζετε. Καθόλου δεν έχω σκοπό ν' αμπελοφιλοσοφήσω ψάχνοντας την απάντηση σ' ένα τέτοιο ...δυσεπίλυτο πρόβλημα. Για το ομώνυμο τραγούδι πρόκειται, που είναι μια από τις κλασικές επιτυχίες του ελαφρού λεγόμενου τραγουδιού.
Γραμμένο εκεί στα τέλη της δεκαετίας του '50 αγαπήθηκε πολύ και μέχρι σήμερα έχει γνωρίσει πολλές επανεκτελέσεις. Το 1957 χρησιμοποιήθηκε στην ταινία "Το παιδί και το δελφίνι" ("Boy on a dolphin") του Jean Negulesco, όπου το τραγουδούσαν η πρωταγωνίστρια της ταινίας Σοφία Λόρεν και ο γνωστός τροβαδούρος Τώνης Μαρούδας. Λέγεται πως η Σοφία Λόρεν, που έμενε στο ξενοδοχείο Μεγάλη Βρετανία, διδάχτηκε τους στίχους από τις καμαριέρες.
Σε πρώτη εκτέλεση το τραγούδησε η Νάντια Κωνσταντοπούλου. Μερικές ακόμα ενδιαφέρουσες ερμηνείες είναι της Φλέρυς Νταντωνάκη, της Χαρούλας Αλεξίου, της Αλέκας Κανελλίδου, του Γιάννη Πάριου και της Νάνας Μούσχουρη. Στο soundtrack της ταινίας στην αγγλική εκδοχή του το τραγουδάει η Julie London, ενώ το έχει τραγουδήσει και ο Harry Belafonte.
Ως δημιουργοί του αναφέρονται ο Τάκης Μωράκης στη μουσική και ο Γιάννης Φερμάνογλου στους στίχους. Η αλήθεια, ωστόσο, είναι κάπως διαφορετική. Τους στίχους του τραγουδιού έχει γράψει η Δανάη Στρατηγοπούλου -η γνωστή Δανάη, ερμηνεύτρια των τραγουδιών του Αττίκ και μεταφράστρια του Πάμπλο Νερούδα- αλλά τους παραχώρησε, όπως και πολλούς άλλους, στο φίλο της δημοσιογράφο Γιάννη Φερμάνογλου. Στο βίντεο που ακολουθεί την παρακολουθούμε να εξιστορεί στο δημοσιογράφο και μουσικό Δαυίδ Ναχμία τι ακριβώς συνέβη.
