Κυριακή, 10 Απριλίου 2011

Πώς να μ' ακούσεις να με δεις / Σταύρος Κουγιουμτζής - Σώτια Τσώτου




Πώς να μ' ακούσεις να με δεις

Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Τραγούδι: Γιάννης Καλατζής και Λίτσα Διαμάντη


Να 'ταν το σπίτι σου παλιό
μ' αυλίτσα και σκαλάκια
στο φράχτη να σε καρτερώ
γι' αγάπες τα βραδάκια

Εκεί ψηλά που νοίκιασες
αγάπη δε στεριώνει
ούτε λουλούδι δε μπορώ
να ρίξω στο μπαλκόνι

Πώς να μ' ακούσεις να με δεις
για να σου τραγουδήσω
άλλαξ' αμέσως γειτονιά
πριν να σε λησμονήσω

Εκεί ψηλά που νοίκιασες
αγάπη δε στεριώνει
ούτε λουλούδι δε μπορώ
να ρίξω στο μπαλκόνι


Τραγούδι του 1970 από δίσκο 45 στροφών [MINOS - 5154]. Στην άλλη όψη υπήρχε το τραγούδι «Μέθυσα απόψε» των ίδιων συντελεστών (το ακούσαμε εδώ). Το 1972 το τραγούδι ηχογραφήθηκε σε δεύτερη εκτέλεση από τον Φώτη Φωτιάδη [MINOS - 5344].


4 σχόλια:

ΧΡΗΣΤΟΣ/Christos είπε...

Καλημέρα και καλή εβδομάδα Νερένια! Όπως Άνοιξη, Νεράϊδα, γάργαρο νερό! Λέω πολλά.....

Νερένια είπε...

Γεια σου, Χρήστο, και καλή εβδομάδα και σε σένα. Μύρισε άνοιξη, ναι, κι είναι ωραία.

ΔΑΝΑΗ είπε...

Αγαπητή Νερένια, βρήκα το σχόλιό σου στο blog μου (educandus.blogspot) και σε ευχαριστώ κι από δω για τα καλά ταξίδια που μας ευχήθηκες. Θα σε ενδιέφερε όμως να ταξιδέψουμε παρέα; Ζω και εργάζομαι στην Ηγουμενίτσα - δασκάλα κι εγώ - και θα ήθελα αν το επιθυμείς κι εσύ να ενώσουμε με τα παιδιά μας τις δυο άκρες του Ιονίου. Αυτό http://tetartakia.blogspot.com/ είναι το blog της τάξης μου. Έχουμε φτιάξει και φόρουμ http://faros.fforumfree.com/ όπου και θα ήταν εφικτή μια επικοινωνία ανάμεσα στις τάξεις μας.

Νερένια είπε...

Γεια σου, Δανάη, και σ' ευχαριστώ που πέρασες.

Δεν είναι άσχημη η ιδέα σου. Ευχαρίστως να ενώσουμε τις δυο πλευρές του Ιονίου, αλλά μάλλον από του χρόνου. Έχω την έκτη τάξη φέτος και μάλλον του χρόνου θα πάρω την πέμπτη, οπότε θα έχουμε και την ίδια τάξη.

Θα επικοινωνούμε, φαντάζομαι, μέχρι τότε από τα ιστολόγιά μας. Το είδα το ιστολόγιο της τάξης σου. Μπράβο σε σένα και στα παιδιά. Πέρασα κι από το φόρουμ αλλά βιαστικά. Θα επιστρέψω όμως.

Υ.Γ. Πολλά "θα" είπα. Αλλά αυτά μάλλον θα... φυτρώσουν (για να παραφράσω τη λαϊκή ρήση).