Κυριακή, 6 Νοεμβρίου 2011

Τι να σας πω γυναίκες / Οδυσσέας Ελύτης - Δημήτρης Λάγιος




Τι να σας πω γυναίκες

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982)


Ο ΗΛΙΟΣ

Τι να σας πω γυναίκες τι να μη σας πω
παρηγοριά κι αλήθεια που να μην ντραπώ

Μόνο να σας ακούω πότε θλίβομαι
πιάνω τα σκοτεινά στα νέφη κρύβομαι

Πότε μα το Θεό περηφανεύομαι
βάζω τα κόκκινά μου και πορεύομαι

[Στα χώματα όπου η ρίζα μ' αφουγκράστηκε
γύρισε τ' άνθος κι από μένα πιάστηκε

Με το φαρμάκι δένει κόμπο στα κρυφά
το γιατρικό που σώζει κι όλ' η ομορφιά

Το φως οπού σηκώνω και τον έρωτα
έννοια σας μήτ' εγώ δεν τα 'χω απλέρωτα

Μέσα μου ρίχνει ο χρόνος ασταμάτητα
του κόσμου όλα τα βρώμικα και τ' άπλυτα

Κι όσον καιρό κρεμιέμαι πάνω απ' τα νερά
κι όσον περνώ στα μακρινά τα Τάρταρα]


Τυράγνιες ζηλοφθόνιες φόνους παιδεμούς
τ' αλέθω για τους χρόνους τους μελλούμενους

Τ' αλέθω τα γυρίζω και τα πάω στη γη
που 'δωσε το σκοτάδι φως για να το πιει



Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη ο Μικρός Ναυτίλος κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στον σπουδαίο μας ποιητή. Έτσι κι αλλιώς κανένα αφιέρωμα δεν είναι ποτέ αρκετό για τους πραγματικά μεγάλους ποιητές. Κι ο ποιητικός λόγος του Ελύτη έχει κάτι απ' το βάθος και την απεραντοσύνη του Αιγαίου, την ώρα που στραφταλίζει κάτω απ' το ζεστό βλέμμα του ήλιου. Έτσι που να μπορούμε όλοι μας συχνά να βαπτιζόμαστε σ' αυτόν, να μιλάμε γι' αυτόν και να μπερδεύεται στο στόμα μας ένα μεγάλο κατακόκκινο τριαντάφυλλο. Μήπως και κάποτε μ' όλα τα δελφίνια της αυγάσ' η ελπίδα.

Ο Ήλιος ο ηλιάτορας που εγκαινιάζει το μικρό μας αφιέρωμα γράφτηκε το 1971 και προοριζόταν εξαρχής να μελοποιηθεί. Μερικά χρόνια αργότερα ο Δημήτρης Λάγιος ανέλαβε τη μελοποίηση κι έτσι προέκυψε ο ομώνυμος δίσκος που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1982. Τραγουδούν η Ελένη Βιτάλη, ο Νίκος Δημητράτος, η Χορωδία Λαμίας και συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.

Ο δίσκος είναι εξαιρετικός και προκάλεσε από την αρχή θετικές εντυπώσεις. Το έργο πριν ακόμα κυκλοφορήσει είχε παρουσιαστεί σε συναυλίες λίγους μήνες νωρίτερα. Ο συνθέτης έκανε έναν συγκερασμό από διαφορετικές φόρμες τραγουδιού (λαϊκό, δημοτικό, μπαλάντα) και μας παρέδωσε ένα έργο  με αρκετές κορυφαίες στιγμές και τραγούδια που αγαπήθηκαν. [Πηγή: Άρωμα βινυλίου]

Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Δημήτρης Λάγιος
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Σαντούρι: Τάσος Διακογιώργης
Πιάνο: Μάρκος Αλεξίου
Κλασικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Λαούτο: Νίκος Τάτσης
Ντραμς και κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος
Κλαρίνο, φλάουτο και φλογέρα: Στέφανος Στεφανόπουλος
Ακουστική κιθάρα και μπαγλαμά: Στέλιος Καρύδας
Τσέλο: Δημήτρης Ντουφεξιάδης
Κλασική και ακουστική κιθάρα: Δημήτρης Παπαγγελίδης
Άρπα: Αλίκη Κρίθαρη
Μπουζούκι: Γιάννης Μπιθικώτσης
Έπαιξαν ακόμη:
Πιάνο: Δημήτρης Λάγιος
Ακουστική κιθάρα και μπαγλαμά: Γιώργος Νταλάρας
[Πηγή: το εσώφυλλο του δίσκου]
Καλή ακρόαση!

2 σχόλια:

dirdawuth είπε...

τι ωραίες μουσικές βρε ναυτίλε-και παραγνωρισμένς νομίζω. να σαι καλά!

Ελένη Μπέη είπε...

Ναι, ωραίος δίσκος αυτός. Δεν πέρασε απαρατήρητος, ευτυχώς. Βέβαια περιέχει και ξεχασμένα ή παραγνωρισμένα κομμάτια όπως λες. Αλλά μήπως είναι ο πρώτος;