Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Σ' ευλογημένη μέρα / Οδυσσέας Ελύτης - Δημήτρης Λάγιος




Σ' ευλογημένη μέρα

Ποίηση: Οδυσσέας Ελύτης
Μουσική: Δημήτρης Λάγιος
Τραγούδι: Γιώργος Νταλάρας
Δίσκος: Ο ήλιος ο ηλιάτορας (1982)


Ο ΗΛΙΟΣ

[...] (1)

[Κουράγιο περιστέρες και ανεμώνες μου
Οι ωραίες κι οι συντροφιαστές κι οι μόνες μου

Όπου μαυρίλα κλώθεται και γνέθεται
Ήλιοι μικροί γενείτε κι όλο αλέθετε]


Σ' ευλογημένη μέρα βγάζει το κακό
σε δημοσιά πλατιά το στενοσόκακο

[Κι είναι στη σκοτεινιά και στην ερήμωση
όπου ριζώνει κι ευωδιάζει η θύμηση

Ρίζα πικρή μου ρίζα και κρυφή πηγή
δώσε την περηφάνεια πάρε την οργή]


Σ' όλα τα σπίτια σ' όλα τα παράθυρα
δάφνες και κουμαριές και φοινικόκλαρα

Σ' ένα μακρύ τραπέζι κόκκινο κρασί (2)
νέοι και γέροι κι άντρες ξεμανίκωτοι

Πάρτε μεράκι φλόγα λόγο μάλαμα
πάρτε μικρό λαγούτο πάρτε μπαγλαμά

Ν' αρχίσει το τραγούδι ν' ανεβεί ο καημός (3)
να πάρει και να δώσει ο νους κι ο λογισμός

[Τι με το «χα» και με το «νο» και με το «νται»
όλα του κόσμου τ' άδικα ξε-χά-νο-νται.]



________________________


(1) Εδώ έχουμε τη συνέχεια του ποιήματος «Ο ήλιος», το πρώτο μέρος του οποίου μελοποιήθηκε υπό τον τίτλο «Τι να σας πω γυναίκες» και το ακούσαμε εδώ.
(2), (3) Δίνονται οι στίχοι όπως γράφτηκαν από τον ποιητή. Κατά τη μελοποίηση διαφοροποιήθηκαν ελαφρά κι έγιναν αντίστοιχα: «Σ' ένα μακρύ τραπέζι κόκκινο παλιό κρασί» και «Ν' αρχίσει το τραγούδι ν' ανεβεί ο πικρός καημός».





Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης εκατό χρόνων από τη γέννηση του Οδυσσέα Ελύτη ο Μικρός Ναυτίλος κάνει ένα μικρό αφιέρωμα στον σπουδαίο μας ποιητή. Έτσι κι αλλιώς κανένα αφιέρωμα δεν είναι ποτέ αρκετό για τους πραγματικά μεγάλους ποιητές. Κι ο ποιητικός λόγος του Ελύτη έχει κάτι απ' το βάθος και την απεραντοσύνη του Αιγαίου, την ώρα που στραφταλίζει κάτω απ' το ζεστό βλέμμα του ήλιου. Έτσι που να μπορούμε όλοι μας συχνά να βαπτιζόμαστε σ' αυτόν, να μιλάμε γι' αυτόν και να μπερδεύεται στο στόμα μας ένα μεγάλο κατακόκκινο τριαντάφυλλο. Μήπως και κάποτε μ' όλα τα δελφίνια της αυγάσ' η ελπίδα.

Ο Ήλιος ο ηλιάτορας που εγκαινιάζει το μικρό μας αφιέρωμα γράφτηκε το 1971 και προοριζόταν εξαρχής να μελοποιηθεί. Μερικά χρόνια αργότερα ο Δημήτρης Λάγιος ανέλαβε τη μελοποίηση κι έτσι προέκυψε ο ομώνυμος δίσκος που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο του 1982. Τραγουδούν η Ελένη Βιτάλη, ο Νίκος Δημητράτος, η Χορωδία Λαμίας και συμμετέχει ο Γιώργος Νταλάρας.

Ο δίσκος είναι εξαιρετικός και προκάλεσε από την αρχή θετικές εντυπώσεις. Το έργο πριν ακόμα κυκλοφορήσει είχε παρουσιαστεί σε συναυλίες λίγους μήνες νωρίτερα. Ο συνθέτης έκανε έναν συγκερασμό από διαφορετικές φόρμες τραγουδιού (λαϊκό, δημοτικό, μπαλάντα) και μας παρέδωσε ένα έργο  με αρκετές κορυφαίες στιγμές και τραγούδια που αγαπήθηκαν. [Πηγή: Άρωμα βινυλίου]

Ενορχήστρωση και διεύθυνση ορχήστρας: Δημήτρης Λάγιος
Έπαιξαν οι μουσικοί:
Σαντούρι: Τάσος Διακογιώργης
Πιάνο: Μάρκος Αλεξίου
Κλασικό μπάσο: Νίκος Τσεσμελής
Λαούτο: Νίκος Τάτσης
Ντραμς και κρουστά: Σπύρος Λιβιεράτος
Κλαρίνο, φλάουτο και φλογέρα: Στέφανος Στεφανόπουλος
Ακουστική κιθάρα και μπαγλαμά: Στέλιος Καρύδας
Τσέλο: Δημήτρης Ντουφεξιάδης
Κλασική και ακουστική κιθάρα: Δημήτρης Παπαγγελίδης
Άρπα: Αλίκη Κρίθαρη
Μπουζούκι: Γιάννης Μπιθικώτσης
Έπαιξαν ακόμη:
Πιάνο: Δημήτρης Λάγιος
Ακουστική κιθάρα και μπαγλαμά: Γιώργος Νταλάρας
[Πηγή: το εσώφυλλο του δίσκου]
Καλή ακρόαση!

Δεν υπάρχουν σχόλια: