Παρασκευή, 23 Απριλίου 2010

Αυτός που θα φανερωθεί / Σταύρος Κουγιουμτζής - Γιώργος Θέμελης



Αυτός που θα φανερωθεί

Μουσική: Σταύρος Κουγιουμτζής
Στίχοι: Γιώργος Θέμελης (προσαρμογή στίχων: Σταύρος Κουγιουμτζής)
Ερμηνεία: Γιώργος Νταλάρας
[Από τον δίσκο «Ηλιοσκόπιο» (1973)]


Ποιος είναι τέλος αυτός ο μόνος, ο αληθινός
αυτός που θα φανερωθεί
μες σε μια λάμψη και θα υπάρξει
ο απόλυτος, ο ανεπανάληπτος.

Αυτός που θα υποδεχτεί το θάνατο και θα πεθάνει
μ' αυτά τα βλέφαρα πάνω στα μάτια
μ' αυτά τα χέρια πάνω στο στήθος.

4 σχόλια:

kariatida62 είπε...

Γειά σου Νερένια! Ήρθα να ανταποδώσω την ευγενική επίσκεψή σου..και είδα πόσο πολύ σου αρέσουν τα τραγούδια του Σταύρου Κουγιουμτζή. Το βιβλίο του με τίτλο "ανοιχτά παράθυρα με κλειστά παντζούρια" τόχεις διαβάσει; είναι βιογραφικό του και τόχει γράψει ο ίδιος!
Ξέρεις έχουμε μια κοινή αγάπη την θάλασσα! Να μου πεις και ποιος Έλληνας ή Ελληνίδα δεν την αγαπά!
Ωραία η Καλαμάτα!!! Για τους Καλαματιανούς μόνο έχω τις αμφιβολίες μου...χαχαχαχα!

Νερένια είπε...

Καλησπέρα,kariatida62, και σ' ευχαριστώ για την επίσκεψη.

Πράγματι μου αρέσουν τα τραγούδια τού Σταύρου Κουγιουμτζή, τα αγαπώ από τα χρόνια της πρώτης εφηβείας.

Αυτό που τώρα κάνω, κι ένα μέρος του είδες, είναι ένα εκτενές αφιέρωμα σ' αυτόν και το έργο του, μεγάλο μέρος τού οποίου είτε έχει εντελώς παραγνωριστεί είτε δεν έχει αρκετά προβληθεί ως δικό του. Πολλά τραγούδια του, δηλαδή, ξέρει ο κόσμος χωρίς να ξέρει ή να θυμάται πως είναι δικά του. Αυτό το κενό γνώσης και μνήμης προσπαθώ να συμπληρώσω.

Το βιβλίο που λες το έχω διαβάσει κι αποτελεί πηγή πληροφοριών μου, όπως επίσης και τα άλλα που έχει γράψει.

Η Καλαμάτα είναι ωραία πόλη, έχεις απόλυτο δίκιο. Για τους Καλαματιανούς δεν σε αδικώ που έχεις τις αμφιβολίες σου. Είκοσι χρόνια τώρα που τους ζω έχω δει και την ανάποδη πλευρά τους. :) Ωστόσο, ανάποδους ανθρώπους βρίσκει κανείς οπουδήποτε, έτσι δεν είναι;

Καλά να είσαι και καλό Σ/Κ.

kariatida62 είπε...

Καλημέρα Νερένια! Βέβαια και βρίσκεις παντού, και καλούς και ανάποδους! Αλλά στην Καλαμάτα τους βρίσκεις πολύ πιο συχνά τους ανάποδους γι'αυτό και το ανέφερα!
Η πλάκα είναι που στην αρχή δεν το καταλαβαίνεις,αντικρύζεις χαμόγελα και γλυκές κουβέντες και κοιμάσαι ήσυχος, μα το πρωί που θα ξυπνήσεις έχει φύγει η στέγη του σπιτιού σου και σύ τότε το βλέπεις, την άλλη μέρα!
Το κακό είναι ότι πολλοί απ'αυτούς έχουν φύγει απο την Καλαμάτα και έχουν έρθει στην Αθήνα!

Νερένια είπε...

Έχεις πικρή πείρα απ' ό,τι καταλαβαίνω. Να θυμάσαι πως εξαιρέσεις υπάρχουν πάντα σε όλους τους κανόνες. :) Μια Αθηναία το λέει αυτό που έφυγε από την Αθήνα και ζει είκοσι χρόνια στην Καλαμάτα.