Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Μίκης Θεοδωράκης - Έχω μια αγάπη



ΜΟΥΣΙΚΗ: Μίκης Θεοδωράκης
ΣΤΙΧΟΙ: Τάσος Λειβαδίτης
ΕΡΜΗΝΕΙΑ: Στέλιος Καζαντζίδης - Μαρινέλλα (πρώτη εκτέλεση)
ΜΠΟΥΖΟΥΚΙ: Μανώλης Χιώτης
από το δίσκο "Πολιτεία Α" (1961)


Έχω μια αγάπη ολοδική μου
τριαντάφυλλο, άστρο μου κι αυγή μου
Χίλιοι άντρες δεν θα το μπορούσαν
όπως εγώ να σ' αγαπούσαν

Μέσα στα μάτια σου γλυκές
τ' Αη-Γιάννη ανάβουν οι φωτιές

Στο στόμα σου σαν είμαι απάνω
πια δε φοβάμαι να πεθάνω
Στα χέρια σου σαν είμαι μέσα
τότε έγια μόλα έγια λέσα

Χωρίς καράβι και πανιά
άι ταξιδεύω τον ντουνιά

Έχεις τον ήλιο στα μαλλιά σου
και το φεγγάρι στην ποδιά σου
Κι ένα τζιτζίκι έχεις στα στήθια
που σου λέει παραμύθια

Απ' τα δικά σου τα φιλιά
μάθαν τραγούδι τα πουλιά


Έτσι το μάθαμε, έτσι το αγαπήσαμε, έτσι το τραγουδήσαμε. Να όμως μια άλλη όμορφη εκτέλεση από τη χορωδία τού Πολιτιστικού Κέντρου Εργαζομένων και Συνταξιούχων ΟΤΕ Κέρκυρας. Παρουσιάστηκε σε συναυλία που δόθηκε στις 23 Ιανουαρίου 2010 στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας.

12 σχόλια:

Θεία Θ είπε...

Η Κέρκυρα έχει παράδοση στις χορωδίες, οι οποίες δίνουν στα τραγούδια μια χροιά καντάδας. Ενδιαφέρουσα εκτέλεση.
(Προσωπικά έχω αδυναμία σε αυτά τα επτανησιακά ακούσματα οπότε μου άρεσε ιδιαιτέρως)

Νερένια είπε...

Αυτή η χροιά καντάδας κέντρισε και το δικό μου ενδιαφέρον. Αλλά μια και δόθηκε αυτή η χροιά θα προτιμούσα αντί του μπουζουκιού δυο μαντολίνα.

Κι εγώ έχω αδυναμία σε τέτοια επτανησιακά ακούσματα.

Καλό σου βράδυ, Θεία Θ!

Υπατία η Αλεξανδρινή είπε...

Μήπως, μήπως λέω, θ' αξιζε να ξεκινούσες και μια καινούρια ετικέτα (Χορωδίες); Δεν είναι και τόσο λίγοι οι θαυμαστές τους...
Συμφωνώ πάντως μαζί σου ότι σ' αυτή την εκτέλεση θα ήταν "γνησιότερη" ή συνεπέστερη η επιλογή των μαντολίνων.

Νερένια είπε...

Χμ, καθόλου άσχημη ιδέα, Υπατία μου. Θ' αρχίσω να ψάχνω.

Diatton είπε...

Συμφωνώ κι εγώ με την παραπάνω ιδέα! Το καταγράφω για να παρακινηθείς περισσότερο...

Καλό σου Σαβ/κο αγαπητή μου φίλη...

Νερένια είπε...

Δύσκολα χαλάω χατίρι σε φίλους. Οπότε εγκαινιάστηκε η περί ης ο λόγος ετικέτα. :-)

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Καλές οι χορωδίες, αλλά η συγκεκριμένη πρώτη εκτέλεση είναι αξεπέραστη. Ποτέ δεν είχα ιδιαίτερη αδυναμία στον Στελλάρα, αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να του φάω το δίκιο σε τραγούδια σαν αυτό.

Μπήκε ο γενέθλιος μήνας μου και ως γνήσιο παιδί της άνοιξης πάω κόντρα σε όλους σας και να προσέχετε τα κέρατά μου. :-)

Καλό μας μήνα!

Νερένια είπε...

Μα βέβαια είναι αξεπέραστη αυτή η εκτέλεση.

Όσο για τον Στελλάρα, όπως σου έχω στις μεταξύ μας συζητήσεις πει, με τη φωνή του δεν είχα πρόβλημα, είχα όμως σοβαρό πρόβλημα με το ρεπερτόριό του. Άρχισα να τον ακούω με άλλο αυτί πλέον από τα τραγούδια τού Θεοδωράκη και του Χατζιδάκι που είπε αρχικά και μετέπειτα του Μαρκόπουλου και του Λοΐζου.

Βίκυ Παπαπροδρόμου είπε...

Καλά, εγώ τον ακούω ευχάριστα και σε μερικά από τα περίεργα που εννοείς, μόνο και μόνο γιατί είχε σπουδαία φωνή. Δεν αδικώ όσους τον λατρεύουν, πάντως. Καλά κάνουν.

Νερένια είπε...

Εντάξει, κι εγώ σε κάποια τύπου "Αγριολούλουδο", "Ανεμώνα", "Το ψωμί τής ξενιτιάς", "Μια παλιά ιστορία", "Δεν σε πιστεύω", εκείνα που δεν έχουν γκρίνια τελοσπάντων. Γκρίνια μελωδική εννοώ, όχι καημό.

φτερό στον άνεμο... είπε...

Άκουσα Κέρκυρα και ήρθα...

και διάβασα και κάτι υπέροχα γράμματα και περιμένω και το τρίτο, σε φτερό και σε τρελό μην τάζεις, πόσο μάλλον αν είναι και απ' τα δύο! :)

Καλή Άνοιξη :))

Νερένια είπε...

Και πολύ καλά έκανες, φτερό στον άνεμο.

Περίεργο πράμα να αγαπώ την Κέρκυρα και τη μουσική της και να μην την έχω επισκεφτεί ακόμη. Αλλά πού θα πάει!

Όσο για το τρίτο γράμμα που λες, έχω ήδη κάνει τη σχετική διόρθωση στο αρχικό ποστ, αλλά φαίνεται το είχες διαβάσει νωρίτερα. Δε θα υπάρξει τρίτο, επειδή δε θα τολμούσα να το κουτσουρέψω και να το "λογοκρίνω" καθώς περιέχει και σκέψεις που πια δε με αντιπροσωπεύουν. Πάντως, το βιβλίο κυκλοφορεί ακόμη από τον Ίκαρο και δε θα έχανε κανείς αν το προσέθετε στη βιβλιοθήκη του.

Καλή μας Άνοιξη!