Maria del Mar Bonet

Η ζεστή βελούδινη φωνή της Maria del Mar Bonet για περισσότερα από σαράντα χρόνια ξελογιάζει το κοινό όπου κι αν έχει τραγουδήσει.

Γεννημένη στη Μαγιόρκα της Ισπανίας το 1947, από τα παιδικά της χρόνια έμαθε τα τραγούδια των Βαλεαρίδων Νήσων. Μολονότι σπούδασε στην Σχολή Καλών Τεχνών, τελικά αφιερώθηκε στο τραγούδι. Το 1967 με την άφιξή της στη Βαρκελώνη, άρχισε να τραγουδά με τους Els Setze Jutges, ένα σημαντικό γκρουπ Καταλανών συνθετών και τραγουδιστών. Εδώ γνώρισε την παραδοσιακή μουσική της Καταλωνίας και ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο με τέσσερα λαϊκά τραγούδια της Μινόρκα.

Το 1968 χτυπήθηκε από τη λογοκρισία του καθεστώτος του Φράνκο και της απαγορεύτηκε να τραγουδά ένα από τα πιο δημοφιλή τραγούδια της, το Que volen aquesta gent? (What do these people want?), ωστόσο κατάφερε να προστεθεί το όνομά της στους εκπροσώπους του μεσογειακού τραγουδιού.

Στις αρχές της δεκαετίας του '70 ξεκίνησε τις εμφανίσεις της στο εξωτερικό σε χώρες όπως η Γαλλία, η Αγγλία και η Δανία αλλά στη μετέπειτα πορεία της καριέρας της επισκέφθηκε ακόμη την Ελβετία, τη Βενεζουέλα, το Μεξικό, την Πορτογαλία, την Πολωνία, την Ιταλία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, την Τυνησία, την Τουρκία, τη Βραζιλία, την Ολλανδία, το Βέλγιο, την πρώην ΕΣΣΔ, τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία.

Το 1992 της απονεμήθηκε από την κυβέρνηση της Καταλωνίας το Εθνικό Βραβείο, γιατί κατέστησε δημοφιλή την καταλανική λαϊκή μουσική.

Το 1993 παρουσίασε την "Ελλάδα του Θεοδωράκη (La Grecia de Theodorakis)", που ηχογραφήθηκε υπό τον τίτλο El-Las, Maria del Mar Bonet canta Theodorakis κι έγινε η αφετηρία μιας σταθερής φιλίας και σποραδικής συνεργασίας των δύο μέχρι σήμερα.

Έχει εμφανιστεί σε ζωντανές συναυλίες στην Ισπανία με τη Μαρία Φαραντούρη και τη Νένα Βενετσάνου. Στην Ελλάδα εμφανίστηκε το 2001 στο φεστιβάλ Woomad και το 2003 στο φεστιβάλ Νάξου.

ΠΗΓΕΣ : mygreek.fm , reverbnation , eye for talent

J.J. Cale - Low profile rocker

(πηγή εικόνας)

Ο John Weldon Cale γεννήθηκε στην Οκλαχόμα στις 5 Δεκεμβρίου 1938. Ολόκληρη η ζωή του είναι αφιερωμένη στη μουσική. Για περισσότερα από πενήντα χρόνια ασχολείται μ' αυτήν παίζοντας όργανα (κιθάρα, πιάνο, μπάσο, πλήκτρα, ντραμς), γράφοντας στίχους και μελωδίες, τραγουδώντας αλλά και εργαζόμενος ως μηχανικός ήχου και παραγωγός.

Είναι ένας από τους δημιουργούς του Tulsa Sound, ενός χαλαρού είδους με επιρροές blues, jazz, country και rockabilly. Το προσωπικό του στυλ παιξίματος χαρακτηρίζεται από μίξεις ρυθμών, απλές εναλλαγές συγχορδιών, υποτονισμένα φωνητικά και έξυπνους, οξείς στίχους.

Για να ξεχωρίσει από τον άλλο διάσημο John Cale της εποχής, αυτόν των Velvet Underground, ο ιδιοκτήτης ενός κλαμπ (στο οποίο τραγουδούσε όταν είχε ρεπό ο βασικός τραγουδιστής) τον ονόμασε J.J.

Μεταξύ των καλλιτεχνών που παραδέχονται την επίδραση που άσκησε η μουσική του σ' αυτούς βρίσκουμε ηχηρά ονόματα όπως : Neil Young, Eric Clapton, Mark Knopfler, Bryan Ferry, Wilco, κ.ά.

Αν και συμπλήρωσε πια τα 70 του χρόνια, πριν μερικούς μήνες και συγκεκριμένα στις 24 Φεβρουαρίου 2009 κυκλοφόρησε το 16ο του άλμπουμ με τίτλο "Roll On" (δείγμα εδώ). Από τις προηγούμενες δισκογραφικές δουλειές του εκτός από διάφορες συλλογές με τα best of ξεχωρίζουν:

• Naturally (1971) με τα After Midnight, Call Me The Breeze, Magnolia, κ.ά.
• Troubadour (1976) με τα Hey Baby, Cocaine, κ.ά.
• 5 (1979) με τα Don't Cry Sister, Thirteen Days, Sensitive Kind, κ.ά.
• Grasshopper (1982) με τα City Girls, You Keep Me Hangin' On, κ.ά.
• Travel-log (1990) με τα Tijuana, Shanghaid, Lean On Me, κ.ά.
• To Tulsa And Back (2004)
• Road To Escondido (2006) σε συνεργασία με τον Eric Clapton
• Rewind (2007) με ανέκδοτες ηχογραφήσεις

Δεν είναι άλλος από τον χαμηλού προφίλ αντι-ήρωα της ροκ μουσικής, που απεχθανόταν τόσο τη δημοσιότητα, ώστε για πολλά χρόνια αρνιόταν να μπει πραγματική φωτογραφία του στα εξώφυλλα των δίσκων του, γνωστό ως J.J. Cale.

_____________________________

ΠΗΓΕΣ: Βικιπαιδεία , the uncut's store weblog , JJ Cale

Gypsy Rider

Ένα χειμωνιάτικο απομεσήμερο εκεί γύρω στις αρχές της δεκαετίας του '90 είμαι προσκεκλημένη στο σπίτι μιας φίλης για ν' ακούσουμε μαζί τα πρόσφατα αποκτήματά της. Πλάι στο πικάπ ένας διόλου ευκαταφρόνητος σωρός από βινύλια. Οι καφέδες ετοιμάστηκαν στα γρήγορα και πήραμε θέση στο μικρό αλλά τόσο ζεστό σαλονάκι. Εγώ με προσμονή (η φίλη μου ήταν τότε ψαχτήρι από τα λίγα με καμία απολύτως προκατάληψη ως προς τα είδη της μουσικής – άκουγε τα πάντα) χάζευα τα εξώφυλλα των δίσκων και με την άκρη του ματιού την παρακολουθούσα καθώς έβαζε τον πρώτο στο πικάπ. Θα πέρασαν δεν ξέρω πόσες ώρες έτσι. Κάποιοι απ' αυτούς έμειναν να περιμένουν την επόμενη μέρα που ανανεώσαμε το ραντεβού. Μεταξύ αυτών κι ένας που μου είχε αρέσει το ασπρόμαυρο εξώφυλλό του και με είχε εντυπωσιάσει ο τίτλος του: "A bucketful of minds". Της τον ζήτησα να τον πάρω μαζί μου στο σπίτι και για καλή μου τύχη δέχτηκε (μοιραζόμασταν την ίδια ιδιοτροπία να μη δανείζουμε δίσκους μας από φόβο μην τους κακομεταχειριστούν, αλλά μεταξύ μας κάναμε εξαίρεση).

Το βράδυ στο σπίτι όταν οι γονείς μου αποσύρθηκαν για ύπνο, έβαλα τ' ακουστικά κι έκατσα να τον ακούσω. Επρόκειτο για συλλογή από κομμάτια διαφόρων καλλιτεχνών. Με το που η βελόνα διάβασε το πρώτο τραγούδι, έμεινα μαγεμένη. Το άκουσα ξανά και ξανά, πάλι και πάλι. Για να μην τα πολυλογώ, δεν άκουσα τον υπόλοιπο δίσκο παρά μόνο δειγματοληπτικά. Αλλά τίποτε άλλο δεν κατάφερε να με εντυπωσιάσει τόσο όσο εκείνο το τραγούδι. Μπορεί να ήταν η στιγμή, δεν ξέρω.

Αυτές τις μέρες το θυμήθηκα, αναζήτησα τον δίσκο στο διαδίκτυο, δεν τον βρήκα πουθενά (είναι και οι γνώσεις μου περιορισμένες στο ψάξιμο...). Βρήκα όμως το τραγούδι. Ακούστε το!

Gypsy Rider

Crank her over once again
Put your face into the wind
Find another road where you've never been
Sing that 2-wheeled melody
The highway symphony
You know she'll never understand.

Gypsy Rider sing
Your 2-wheeled symphony
You know there's nothing to explain
She should have known by now
You're just a vagabond
You may never pass this way again.

All the writings on the wall
The paper all must fall
You're only as good as your word remains
You can take it out if you
Decide to follow through
Just take what you earn and leave what remains.

Το τραγούδι είναι δημιουργία του Gene Clark των The Byrds και περιλαμβάνεται στα άλμπουμς Gypsy Angel (2001, συλλογή πρώην ακυκλοφόρητου υλικού) και So Rebellious a Lover (1987, με την Carla Olson).